Munti Smolikas - Kleftis peak (1847m.)


Στέλνοντας σήματα δορυφορικού ιντερνετικού καπνού στους συνοδοιπόρους μας από τσι Πάδες έπαιξε συνεννόηση και σήμερα ώρα 10 πρωινή βρεθήκαμε στον Ξενώνα τους (Mounti Smolikas). 
Ξενώνας Munti Smolikas - Πάδες με Έκτορα
Φορτωθήκαμε στο ΈτςΑρΒι (ξεκόλλα λίγο, βάλε σε παρένθεση τι εννοείς ρε φίλε->> HRV) του Κώστα και βρρρρρρ για το Ελέυθερο. Για το χωριό Ελέυθερο (γιατί ποιος το ξέρει το Ελεύθερο;) που βρίσκεται στις παρυφές του Σμόλικα, όπου ξεκινάει το μονοπάτι για την κορυφή Κλέφτης (1847μ. - στο gps το έβγαλε 1850m.)
Η παρέα στην αρχή της διαδρομής.
Μια διαδρομή που κανείς μας δεν την είχε ξανακάνει και ο Μήτσος μέσω του τζιπιές του μας οδηγούσε στην κορυφή. Είδαμε πεύκα, πολλά πεύκα και άλλα πεύκα, κάποιες οξυές, δρομάκια δασικά που για να τα περάσεις έπρεπε να πηδήξεις πολλά ρυάκια. 
Ρυάκια πολλά, πάρα πολλά αλλά ποτέ-ποτέ δεν είναι αρκετά!
Στα μισά περίπου ο δασικός σταμάτησε και μας οδήγησε σε μια μεγάλη αλάνα το αλάνι. Από κει και πέρα ανηφόρα συνεχόμενη  ~1km μέσα στο βουνό..., με το χιόνι... 

Οι καταρράχτες, των καταρραχτών.
Η Τραπεζίτσα στο βάθος και οι τρεις Χάριτες.
Λίγο πριν την κορυφή.
Στην κορυφή βλέπαμε και τι δεν βλέπαμε. Σμόλικα, Γράμμο, Τύμφη, Νεμέρτσικα, Σαραντάπορο, Αώο και την κοιλάδα της Κόνιτσας. Φυσάει κόντρα μου λέει, σ'ολάκερη γη του λέω. Μήπως να πάρουμε τον κατήφορο γιατί τα παπούτσια μου έγιναν βατραχοπέδιλα; 
Στην κορυφή Κλέφτης και στο βάθος ο Σμόλικας.

Ο Γράμμος από τον Κλέφτη - πίσω από τα σύννεφα.

Στην τεχνολογία μέσα είμαστε!
Έτσι πήραμε τα κλειδιά από το ΕτσΑρβι και γυρίσαμε σοροβολιό σια κατ, μέσα απ' τα χιόνια, κλαδιά, ξανά ρυάκια, κοτρώνες και τα συναφή. Φτάσαμε στο HRV. Το ανοίξαμε, πετάξαμε πίσω το backpack, βγάλαμε παπούτσια και τσι κάλτσες, μουσικούλα το αρκουντίσιον στο τρία και περιμέναμε τα παιδιά.
Ο κάμπος της Κόνιτσας και στο βάθος η Νεμέρτσικα.